En sevgiliye ithafen.

Hayatım, canım, canan’ım, kıymetli efendim sana layık olmaktan o kadar uzağım ki!

Bir görsem yüzünü , dokunabilsem eteğine , ruhunun güzellikleriyle hemhal olabilsem.

Senin beni sevdiğin kadar bende seni sevebilsem

Sesinde sessizliğimi eritsem

Sessizliğinde ruhumu eğitsem

Nefsimi ayaklarına sersem

Tüm sersemliğimle yolunda sürünsem

Bilmem ki sana ualşabilir miyim?

Bilmem ki senin kadar sevebilir miyim?

Nur cemalinle aydınlatsan dünyamı,

Sımsıkı sarılsan bana,

Kavrasan tüm benliğimi,

Aşkınla ısıtsan üşüyen yüreğimi,

Ulaştırsan beni RABB’E.

Sevgine muhtacım efendim.

Muhammed Yasin Osmanoğlu

25 nisan 2008 / İstanbul

Ya Rabb! MUHTACIM…

Ya Rabb hasretim merhametine.
Ya Rabb hasretim gözetmene.
Ya Rabb hasretim rahmetine.
Ya Rabb hasretim yakınlığına.

Hayy’dan gelip Hu’ya gider iken bu arada şaşırmışım.
Ya Rabb sen uyandır beni
Ya Rabb sen kuşat beni
Ya Rabb sen benliğimi eritip Senin yüceliklerinle muhattap eyle beni.

Hüzün

Hüzün, hüzün, hüzün
Neden gülmez yüzün
Senin bitmez mi güzün
Mutluluğa yok mu sözün